ارائه مدلي برای مدیریت منابع انساني سبز در راستای توسعه پایدار (موردمطالعه شهرداری‌های استان هرمزگان)

نویسندگان

    آوا اشرافی جاسکی گروه علمی حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران Ava Ashrafi Jaski , Department of Educational Governace and Human Resources, BA.C, Islamic Azad University, Bandar Abbas, Iran
    کلثوم نامی * گروه علمی حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران. Kolsum Nami, Department of Educational Governace and Human Resources, BA.C,Islamic Azad University, Bandar Abbas, Iran nami2025@iau.ac.ir
    مهدی باقری گروه مدیریت ، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامي، بندرعباس، ايران. Mehdi Bagheri, Department of Management, BA.C. , Islamic Azad University, Bandar abbas, Iran.
    محمود صباحی زاده گروه مدیریت ، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامي، بندرعباس، ايران.Mehdi Bagheri, Department of Management, BA.C. , Islamic Azad University, Bandar abbas, Iran.

کلمات کلیدی:

مدیریت منابع انسانی سبز، توسعه‌ی پایدار، شهرداری هرمزگان.

چکیده

شهرداری‌ها، به‌عنوان نهادهای تأثیرگذار در توسعه‌ی شهری، در سال‌های اخیر با چالش‌های جدی زیست‌محیطی روبه‌رو شده‌اند. باوجود تأکید فزاینده بر رویکردهای سبز در خط‌مشی‌های ملی، شهرداری‌های استان هرمزگان هنوز الگویی منسجم برای استقرار مدیریت منابع انسانی سبز مبتنی بر توسعه‌ی پایدار ندارند. این پژوهش با هدف پر کردن این شکاف نظری و عملی انجام شد و به‌دنبال طراحی و اعتبارسنجی مدل مدیریت منابع انسانی سبز در این سازمان‌ها بود. پژوهش با روش آمیخته‌ی اکتشافی در دو بخش کیفی و کمّی انجام شد. جامعه‌ی آماری شامل شهرداران، مدیران و کارشناسان منابع انسانی بود. در بخش کیفی، با نمونه‌گیری هدفمند ۱۲ نفر برای مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمّی با روش تصادفی ساده ۲۱۲ نفر برای تکمیل پرسش‌نامه‌ی محقق‌ساخته انتخاب شدند. روایی و پایایی در بخش کیفی با معیارهای مقبولیت، انتقال‌پذیری، تأیید و پایایی تأمین و در بخش کمّی با آلفای کرونباخ و روایی سازه تأیید شد. یافته‌های کیفی به شناسایی ۲۲ مؤلفه منجر شد که مدل پارادایمی پژوهش را شکل داد. نتایج کمّی نیز نشان داد وضعیت مؤلفه‌ها در شهرداری‌های هرمزگان بالاتر از میانگین نظری است و «صرفه‌جویی سبز انرژی» با بار عاملی 72/0 بیش‌ترین و «فرهنگ اجتماعی سبز» با بار عاملی 40/0 کم‌ترین سهم را در مدل داشت. این مدل می‌تواند مبنایی برای بازطراحی نظام‌های منابع انسانی با تأکید بر پایداری محیط‌زیستی فراهم آورد.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

چاپ شده

2026-03-02 — به روز شده در 2026-06-29

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

اشرافی جاسکی آ.، نامی ک. .، باقری م.، و صباحی زاده م. (1405). ارائه مدلي برای مدیریت منابع انساني سبز در راستای توسعه پایدار (موردمطالعه شهرداری‌های استان هرمزگان). مجله حکمرانی و شهر هوشمند، 2(2). https://journalgsc.com/index.php/jgsc/article/view/48

مقالات مشابه

11-20 از 58

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.