مجله حکمرانی و شهر هوشمند 3115-8633 در دست انتشار 2026 07 25 Validation of the Culturalization Model of Participation in Public Sports within the Iranian Cultural Context اعتبارسنجی مدل فرهنگ‌سازی مشارکت در ورزش همگانی در بستر فرهنگی ایران FA علی پورزارعیان دانشجوی دکتری مدیریت ورزش، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران فاطمه عبدوی استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران یعقوب بدری آذرین استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article Objective: The present study was conducted to validate the conceptual model of “cultivating a culture of participation in public sports,” which was previously extracted through a qualitative phase. This study examines the relationships between causal conditions, contextual conditions, intervening conditions, action/interaction strategies, and consequences associated with the core phenomenon of “developing health-oriented public sports in Iranian society.” Methodology: This research is applied in terms of purpose and descriptive-survey in terms of methodology. The statistical population consisted of university faculty members in sports sciences, physical education experts from the Ministry of Sport and Youth and the Ministry of Education, and sports coaches. Stratified random sampling was employed, and 140 valid questionnaires were included in the final analysis. The research instrument was a researcher-made questionnaire consisting of 51 items on a 5-point Likert scale, designed based on qualitative categories. Content validity was confirmed using the Content Validity Index (CVI = 0.81). Data analysis was performed using Structural Equation Modeling (SEM) with the Partial Least Squares (PLS-SEM) approach in SmartPLS 4.1.0.9 software. Findings: The results indicated that all variables possessed adequate reliability (Cronbach’s alpha > 0.70 and Composite Reliability > 0.70) and convergent validity (AVE > 0.50). Discriminant validity was confirmed based on the Fornell-Larcker criterion. Model fit indices (SRMR = 0.042; d_ULS = 0.125) demonstrated an excellent model fit. Path coefficients revealed that causal conditions have a significant impact on the core phenomenon (β=0.332, t=7.642); the core phenomenon significantly influences strategies (β=0.496, t=92.087); contextual conditions (β=0.463, t=17.136) and intervening conditions (β=0.504, t=13.703) significantly affect strategies; and strategies significantly influence outcomes (β=0.646, t=53.837) (P<0.05). Conclusion: The model for cultivating a culture of participation in public sports demonstrates an appropriate fit, and all hypothesized relationships were confirmed. The findings suggest that cultivating a culture of participation in public sports is shaped through a complex interaction of awareness-raising, cultural, social, economic, managerial, technological, and individual factors. Through strategies such as coherent governance and diverse participatory programs, this culture leads to outcomes such as reduced healthcare costs, increased productivity, strengthened social capital, and improved quality of life. This model can serve as a scientific and operational framework for policymaking and planning in the development of public sports in Iran. هدف: پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجی مدل مفهومی فرهنگ‌سازی مشارکت در ورزش همگانی که در بخش کیفی استخراج شده است، انجام گردید. این مطالعه به بررسی روابط میان شرایط علّی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردهای کنش/کنش متقابل و پیامدهای مرتبط با پدیده محوری «توسعه ورزش همگانی سلامت‌محور در جامعه ایرانی» می‌پردازد. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کمی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها در رشته علوم ورزشی، کارشناسان تربیت بدنی ادارات ورزش و جوانان و اداره آموزش و پرورش، و مربیان ورزشی بود. نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای انجام شد و ۱۴۰ پرسشنامه معتبر وارد تحلیل نهایی گردید. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای با ۵۱ گویه در مقیاس لیکرت ۵ ارزشی بود که بر اساس مقوله‌های کیفی طراحی شد. روایی محتوایی با شاخص CVI (81/0) تأیید گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS SEM) در نرم‌افزار Smart PLS 4.1.0.9 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمامی متغیرها از پایایی مناسب (آلفای کرونباخ > 70/0 و پایایی ترکیبی > 70/0) و روایی همگرا (AVE > 0.50) برخوردار بودند. روایی واگرا بر اساس معیار فورنل-لارکر تأیید شد. شاخص‌های برازش مدل (SRMR = 0.042 و d_ULS = 0.125) حاکی از برازش بسیار خوب مدل بود. ضرایب مسیر نشان داد که شرایط علّی بر پدیده محوری تأثیر معناداری دارد (β=0.332؛ t=7.642)؛ پدیده محوری بر راهبردها تأثیر معناداری دارد (β=0.496؛ t=92.087)؛ شرایط زمینه‌ای (β=0.463؛ t=17.136) و شرایط مداخله‌گر (β=0.504؛ t=13.703) تأثیر معناداری بر راهبردها دارند؛ و راهبردها تأثیر معناداری بر پیامدها نشان می‌دهند (β=0.646؛ t=53.837) (P<0.05). نتیجه‌گیری: مدل فرهنگ‌سازی مشارکت در ورزش همگانی از برازش مناسبی برخوردار است و تمامی روابط فرضیه‌سازی‌شده تأیید می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که فرهنگ‌سازی مشارکت در ورزش همگانی از طریق تعامل پیچیده عوامل آگاهی‌بخش، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، مدیریتی، فناورانه و فردی شکل گرفته و با راهبردهایی نظیر حکمرانی منسجم و برنامه‌های مشارکتی متنوع، به پیامدهایی چون کاهش هزینه‌های درمانی، افزایش بهره‌وری، تقویت سرمایه اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی منجر می‌شود. این مدل می‌تواند به‌عنوان چارچوبی علمی و عملیاتی برای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در حوزه توسعه ورزش همگانی در ایران مورد استفاده قرار گیرد.