مجله حکمرانی و شهر هوشمند 3115-8633 در دست انتشار 2026 07 08 Designing a Dynamic Job Enrichment Model for Redefining Human Resource Roles at Islamic Azad University, East Azerbaijan Province طراحی مدل پویای غنی‌سازی شغلی برای بازتعریف نقش‌های منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی آذربایجان شرقی FA صابر توحیدی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد بین‌الملل ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران نسرین خدابخشی استادیار، گروه مدیریت، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران سلیمان ایران زاده استاد، گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article Job enrichment, as one of the modern approaches in human resource management, plays an important role in enhancing the effectiveness and dynamism of educational organizations. This study was conducted with the aim of designing a dynamic job enrichment model to redefine the roles of human resources at Islamic Azad University, East Azerbaijan. The research was carried out using an exploratory mixed-method approach (qualitative–quantitative). In the qualitative phase, the statistical population included management professors, academic experts, and managers, and sampling was conducted using criterion-based purposive sampling followed by theoretical sampling; in this way, the analysis of each interview guided the next interview, and the process continued until theoretical sufficiency was achieved. A total of 16 specialized interviews were conducted. In the quantitative phase, the statistical population included all university staff, and based on Cochran’s formula, the sample size was determined to be 384 individuals, who were selected through simple random sampling. Quantitative data were analyzed using SPSS 26 and AMOS software. In the qualitative phase, the findings led to the extraction of 89 basic themes, 21 sub-themes, and 7 main themes, including self-directed job crafting, institutional meaning-making, multidimensional skill enhancement, intelligent feedback generation, professional growth path design, structural-cultural empowerment, and motivational synergy. The results of the structural equation model showed that professional growth path design (0.713), intelligent feedback generation (0.692), and structural-cultural empowerment (0.684) had the greatest impact on job enrichment, and the model’s explained variance (R2=0.76)(R^2 = 0.76)(R2=0.76) indicates its high explanatory power. The results show that job enrichment in the university context is a dynamic and multidimensional process shaped by the combination of professional, structural, and motivational factors, and the final model can provide a valid framework for redesigning human resource roles and enhancing their effectiveness in Iranian universities. غنی‌سازی شغلی به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت منابع انسانی، نقشی مهم در ارتقای اثربخشی و پویایی سازمان‌های آموزشی ایفا می‌کند. این پژوهش با هدف طراحی مدل پویای غنی‌سازی شغلی برای بازتعریف نقش‌های منابع انسانی در دانشگاه آزاد اسلامی آذربایجان شرقی انجام شد. پژوهش به‌صورت آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) اجرا شد. در بخش کیفی، جامعه آماری شامل اساتید مدیریت، خبرگان دانشگاهی و مدیران بود و نمونه‌گیری به روش هدفمند معیارمحور و سپس نظری انجام شد؛ به‌گونه‌ای که تحلیل هر مصاحبه مسیر مصاحبه بعدی را تعیین کرد و فرایند تا رسیدن به کفایت نظری ادامه یافت. در مجموع 16 مصاحبه تخصصی انجام شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل تمامی کارکنان دانشگاه بود و بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه 384 نفر تعیین و به روش تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌های کمی با نرم‌افزارهای SPSS 26 و AMOS تحلیل شد. یافته‌ها در بخش کیفی به استخراج ۸۹ مضمون پایه، 21 تم فرعی و 7 تم اصلی شامل خودراهبرسازی شغلی، معناپردازی نهادی، مهارت‌افزایی چندبعدی، بازخوردآفرینی هوشمند، مسیرپردازی رشد حرفه‌ای، توانمندسازی ساختاری-فرهنگی و هم‌افزایی انگیزش‌ساز انجامید. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد مسیرپردازی رشد حرفه‌ای (0.713)، بازخوردآفرینی هوشمند (0.692) و توانمندسازی ساختاری-فرهنگی (0.684) بیشترین تأثیر را بر غنی‌سازی شغلی دارند و مقدار تبیین واریانس مدل (R²=0.76) بیانگر قدرت بالای آن است. نتایج نشان می‌دهد غنی‌سازی شغلی در بستر دانشگاهی فرایندی پویا و چندبعدی است که از ترکیب عوامل حرفه‌ای، ساختاری و انگیزشی شکل می‌گیرد و مدل نهایی می‌تواند چارچوبی معتبر برای بازطراحی نقش‌های منابع انسانی و ارتقای اثربخشی آن‌ها در دانشگاه‌های ایرانی فراهم آورد.