مجله حکمرانی و شهر هوشمند 3115-8633 2 دوره1405 2026 02 17 Modeling a smart city resilient to earthquakes with a women's social security approach مدل‌سازی شهر هوشمند تاب‌آور در برابر زلزله با رویکرد امنیت اجتماعی زنان FA فاطمه یزدی زاده باغینی گروه جامعه‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نیر پیراهری گروه جامعه شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران علی رضا صنعت خواه گروه جامعه‌شناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران Journal Article <p>Earthquake crisis management in developing metropolises always faces the complex challenge of ensuring the security of vulnerable groups. Evidence shows that women face double physical and psychological insecurities in the golden hours after an earthquake due to the collapse of official surveillance, total darkness, and unconsidered population mixing. The present study aims to fill this gap by designing and explaining the model of Smart City Resilient to Earthquakes with a Women’s Social Security Approach. This research is developmental-applied in terms of its purpose and qualitative in terms of its method with the strategy of data-based theory and the systematic approach of Strauss and Corbin. The participants included 18 experts in the fields of crisis management, information technology, and sociology who were selected through purposive sampling. The data obtained from in-depth semi-structured interviews were analyzed through three stages of open, axial, and selective coding. The research findings in the form of a paradigmatic model showed that the specific security crisis and information darkness as causal conditions have made the necessity of forming a central phenomenon, namely smart security-oriented governance, inevitable. The extracted strategies include development of smart surveillance infrastructures, data-driven management and algorithmic risk prediction, and digital empowerment of women. These strategies are implemented in the context of cultural and physical considerations and taking into account structural and sanction challenges. Finally, the results indicate that the implementation of this model will lead to outcomes such as improving women’s existential and psychological security, realizing distributive justice in relief services, and increasing social resilience</p> <p>مدیریت بحران زلزله در کلان‌شهرهای درحال‌توسعه همواره با چالش پیچیده‌ی تأمین امنیت گروه‌های آسیب‌پذیر روبه‌روست. شواهد نشان می‌دهند زنان در ساعات طلایی پس از زلزله، به‌دلیل فروپاشی نظارت‌های رسمی، تاریکی مطلق و اختلاط جمعیتی نسنجیده با ناامنی‌های مضاعف فیزیکی و روانی مواجه می‌شوند. پژوهش حاضر با هدف پر کردن این شکاف، به‌دنبال طراحی و تبیین مدل «شهر هوشمند تاب‌آور در برابر زلزله با رویکرد امنیت اجتماعی زنان» است. این پژوهش ازنظر هدف، توسعه‌ای-کاربردی و ازنظر روش، کیفی بود که با استراتژی نظریه‌ی داده‌بنیاد و رویکرد سیستماتیک استراوس و کوربین انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۸ نفر از خبرگان حوزه‌های مدیریت بحران، فناوری اطلاعات و جامعه‌شناسی بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌های حاصل از مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته طی سه مرحله‌ی کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش در قالب مدل پارادایمی نشان دادند «بحران امنیت خاص‌گرایانه» و «تاریکی اطلاعاتی» به‌عنوان شرایط علّی، ضرورت شکل‌گیری پدیده‌ی محوری یعنی «حکمرانی هوشمند امنیت‌محور» را اجتناب‌ناپذیر کرده‌اند. راهبردهای استخراج‌شده شامل توسعه‌ی زیرساخت‌های نظارتی هوشمند، مدیریت داده‌محور و پیش‌بینی الگوریتمی خطر و توانمندسازی دیجیتال زنان است. این راهبردها در بستر ملاحظات فرهنگی و کالبدی و با در نظر گرفتن چالش‌های ساختاری و تحریمی اجرا می‌شوند. درنهایت، نتایج حاکی از آن است که پیاده‌سازی این مدل پیامدهایی نظیر ارتقای امنیت وجودی و روانی زنان، تحقق عدالت توزیعی در خدمات امدادی و افزایش تاب‌آوری اجتماعی خواهد داشت.</p> https://journalgsc.com/index.php/jgsc/article/download/28/49