مجله حکمرانی و شهر هوشمند 3115-8633 در دست انتشار 2026 08 26 The Consequences of Sports Empowerment on the Accumulation of Social Capital and Personal Autonomy of Female Citizens: A Grounded Theory Study with a Smart Urban Governance Approach پیامدهای توانمندسازی ورزشی بر انباشت سرمایه اجتماعی و استقلال فردی شهروندان زن: یک مطالعه داده‌بنیاد با رویکرد حکمرانی هوشمند شهری FA فاطمه عبدوی استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مینا ربیعی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران وجیهه جوانی دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article <p>Despite the growing emphasis on the importance of sports participation, the exact process of translating the micro-level physical achievements of female citizens into structural authority, macro-level social capital, and participation in urban management remains a profound theoretical gap. Accordingly, the current research was conducted aiming to explore the hidden mechanisms underlying the consequences of female citizens' sports empowerment and how this capability spills over into the accumulation of social capital, personal autonomy, and civic activism in urban spaces. Adopting an interpretive paradigm, this qualitative study applied the Grounded Theory strategy using the systematic approach of Corbin and Strauss (2015). Empirical data were collected through 21 in-depth, semi-structured interviews with athletes, professional coaches, and sports and urban policymakers selected via purposeful and theoretical sampling techniques until theoretical saturation was strictly achieved. The rigorous data analysis process, progressing systematically through open, axial, and selective coding phases, resulted in the extraction of 58 open codes and 5 macro categories. The research findings revealed that the empowerment pathway is dynamically formulated through three distinct mechanisms: "internalization of agency", "mutual validation, platform development, and civic capital conversion", and "spatial activism, civic capacity building, and soft friction". Consequently, the core category and final theory were conceptualized as "Cumulative Empowerment: Transition from Bodily Agency to Structural and Civic Agency". The results of the present study indicate that the empowerment process is an interactive and ascending trajectory; the female subject initially establishes agency through bodily reclamation in the sports environment, then converts this capability and physical authority into macro-level social capital via networking and the utilization of digital platforms, and ultimately transfers acquired leadership and advocacy skills organically to the family institution, the workplace, and local decision-making institutions. Ultimately, sport functions far beyond a mere competitive arena, serving as a powerful strategic catalyst to cultivate civic actors, realize spatial justice, and institutionalize participatory governance.</p> <p>با وجود تأکید فزاینده بر اهمیت مشارکت ورزشی، چگونگی تبدیل دستاوردهای خرد جسمانی شهروندان زن به اقتدار ساختاری، سرمایه کلان اجتماعی و مشارکت در مدیریت شهری همچنان با خلأ تئوریک عمیقی مواجه است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف واکاوی مکانیسم‌های پنهان پیامدهای توانمندسازی ورزشی شهروندان زن و چگونگی تسری این توانمندی به انباشت سرمایه اجتماعی، استقلال فردی و کنشگری مدنی در فضاهای شهری انجام پذیرفت. این مطالعه کیفی با اتخاذ رهیافت تفسیری و کاربست استراتژی نظریه داده‌بنیاد با استفاده از رویکرد نظام‌مند کوربین و استراوس (۲۰۱۵) انجام شد. داده‌های میدانی از طریق ۲۱ مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته با ورزشکاران، مربیان حرفه‌ای و سیاست‌گذاران ورزشی و شهری که با تکنیک‌های نمونه‌گیری هدفمند و نظری انتخاب شده بودند، تا آستانه اشباع نظری گردآوری گردید. تحلیل سیستماتیک داده‌ها طی سه گام متوالی کدگذاری باز، محوری و انتخابی به استخراج ۵۸ کد باز و ۵ مقوله کلان منتج شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که مسیر توانمندسازی از طریق سه مکانیسم درونی‌سازی عاملیت، اعتباربخشی متقابل، توسعه پلتفرمی و تبدیل سرمایه مدنی و کنشگری فضایی، ظرفیت‌سازی مدنی و اصطکاک نرم صورت‌بندی می‌شود. بر این اساس، مقوله هسته و نظریه نهایی تحت عنوان توانمندسازی انباشتی: گذار از عاملیت کالبدی به عاملیت ساختاری و مدنی خلق گردید. نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که فرآیند توانمندسازی یک مسیر تعاملی و تصاعدی است؛ سوژه زنانه ابتدا عاملیت را از طریق بازپس‌گیری کالبدی در محیط ورزش تثبیت نموده، سپس این توانمندی و اقتدار جسمانی را به‌واسطه شبکه‌سازی و بهره‌گیری از پلتفرم‌های دیجیتال به سرمایه کلان اجتماعی تبدیل می‌کند و در نهایت مهارت‌های رهبری و مطالبه‌گری را به شکل ارگانیک به نهاد خانواده، محیط کار و نهادهای تصمیم‌ساز محلی تسری می‌دهد. در نتیجه، ورزش فراتر از یک میدان رقابتی به مثابه یک پیش‌ران استراتژیک جهت تربیت کنشگران مدنی، تحقق عدالت فضایی و نهادینه‌سازی حکمرانی مشارکتی عمل می‌نماید.</p>